"Tek yol budur deriz; bilmez miyiz ki bir noktadan geçebilen doğrular kadar yol vardır."

(Thoreau)




Cuma, Ağustos 17, 2012

Zamanim varsa evdeki plastik posetleri ben de böyle katlarim:
"football fold" a grocery bag

Bazen bunlari katlamakla ugrasmak deli isi gibi gelir,
bazen tam tersine meditasyon gibi...
Bazen böyle cok daha az yer kaplamalari ve düzenli durmalari dogru gibi gelir,
bazen "iyi de neden bu kadar cok plastik poset var ki zaten evde?" derim.

Sadelesmenin nadiren siyah ve beyaz renkte olabilecegini,  cogunlukla  (degisik evlerde ve degisik zamanlarda) grinin cesitli tonlarinda dolastigini anlatir bir örnektir benim icin.

Hem blog sahibi de üsenmemis fotograflamis tek tek nasil yapildigini. Belki isine yarar.
Hatta oldu olacak, tek basina nevresim degistirmenin eziyet olduguna inananlardansan haber ver, bir ara fotografsiz da olsa onu da anlatayim.

Bazen hayat sadece "sade" anlaminda degil, "kolay" anlaminda da basit :)

19 yorum:

  1. ben de böyle katlıyorum eğer keyfim yerindeyse =)

    YanıtlayınSil
  2. Tek başına nevresim değiştirmenin eziyet olduğuna inananların başını çekerim ben, çok merak ettim şimdi. Sabrımın çok olduğu bir dönemde birkaç poşeti böyle katlamayı deneyeceğim ama tamamı için uğraşabilecek biri değilim maalesef.
    Yazılarınıza ve içtenliğinize gerçekten hayranım. Bahçeyle uğraşırken, televizyonda Anadolu çiçekleri benzeri belgeseller izlerken, dışarıda bir hindiba gördüğümde aklıma hep siz geliyorsunuz ve gülümsüyorum :) Yazmayı hiç bırakmayın :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Magrat tesekkürler, ben de icten yorumlarin hayraniyim :) Öyle güzel seyler yazan blogger'lar var ki, bazen okuyunca nutkum tutuluyor. Bunlar dururken benim konusmam hata diyorum. Bir gün birakirsam bundan birakacagim sanirim. Ama ondan önce nevresim konusunu yazacagim ;)

      Sil
  3. Bu şekilde katlayınca gerçekten çok az yer kaplıyor ve çok düzenli oluyor poşetler, ben de bir ara sürekli bu yöntemi uyguluyordum. Şimdilerde biraz üşengeçlikten, biraz da alışkanlığı yitirdiğimden yapmıyorum. Yeniden alışmak gerek.
    Aslında sadece gözümüzün önünde duranları bile birazcık sadeleştirebilsek, daha mutlu olacağız, değil mi?

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Evet,bazen ben de öyle düsünüyorum. Bazen de acaba gözümüzün önünde duranlari söyle biraz sadelestirdik, derleyip toplayip düzene soktuk da kendimizi mi aldattik, asil yüzeyin altindaki karmasayi görmezden mi geldik diyorum. Böyle iste grinin tonlarinda dolasiyorum, hic yoktan iyidir diyerek :)

      Sil
  4. ben de o eziyeti yaşıyorum, öğrenmeye isteklilerden biri de benim hindibacım... ben de deniycem bu katlama yöntemini ama sanırım bir ya da iki tane yaparım en fazla. zaten dikkat ettiğim için evde çok az torba birikiyor. bazen çöp koymak için bile torba bulamıyoruz son zamanlarda.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. "Cöp koymak icin bile torba bulamamak" oldukca acik gri görünüyor gözüme :D
      Nevresimi yazacagim :)

      Sil
  5. Merhaba, blog unuzu çok beğendim ve sizi "blogger anneleri" nden buldum "bi siteye katıl" butonundan takipçi olmak istiyorum. Sizi de kendi blog umda takipçi olmaya beklerim :)

    http://momsblognote.blogspot.com/

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Beril, tesekkürler, hosgeldiniz. Beni bahsettiginiz sitede bulmaniz ilginc tabii. Ben gerekli bürokratik islemleri asamazdim asla :) Belki de birileri laf arasinda bahsetti. Bloglari genelde Google Reader, Blogroll ya da hafizami kullanarak takip ediyorum. Diger yöntem kullandigim bir yöntem degil, kusura bakmazsaniz...

      Sil
  6. :))) Her zamanki gibi harikasın.. ayrıca ben tek başına nevresim değiştiriciliğinin daimi kadrosundayım Evren.. ama yine de dinlerim neler varmış yeni bilgiler olarak :)))

    Sevgiler,

    YanıtlayınSil
  7. Evren poşet katlama işine bayıldım, canım istemediğinde biriktiririm, vaktim ve kafa dağıtmaya ihtiyacım varsa başına oturur katlarım. Bizim ev şu sıralar kelimenin tam manasıyla kalktı gidiyor :) Tek başına nevresim geçirmeyi özgür'den öğrenmiştim ama yine de üşenip ona yaptırıyorum, dünyanın işini yapayım ama biri bana nevresim geçir demesin :) Acaba senin bildiğinle aynı mı? :)

    YanıtlayınSil
  8. momentos, demet,
    yazdim, bakin bakalim, sizin de yaptiginiz gibi mi? aslinda pek cok kisinin bildigini saniyorum zaten. genelde kimse nevresimi nasil degistirdiginden bahsetmez ya günlük konusmada. O yüzden "kayip bilgi" biraz :D

    YanıtlayınSil
  9. Boyle katlayinca hangisini sececegini nereden biliyorsun peki? Bizde cok amaclidir bu torbalar, oyle durduklari yerde pek durmazlar. Cop torbasi olurlar genelde ama birsey tasinacagi zaman da aralarindan secmek gerekir buyuklugune gore. Standart degiller nihayetinde.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. ben disindan bakinca anliyorum ama istenirse en basindan büyüklügüne ya da amaca göre ayrilabilir de...

      Sil
  10. Of nedense aklıma amerikan askerlerinin cenaze törenlerinde tabutun üstüne önceden özenle katlanmış bayrağı üçgen üçgen açmaları geldi o poşeti üçgenlediğini görünce.. Ben bi kahve içeyim daha fazla saçmalamadan:)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. püff, bi fincan da ben alayim. sen bu bloga seytanin avukatisin, hep gel...

      Sil
    2. Yalnız gerçekten minnacık oluyorlarmış. Filmi de hatırladım, Taking Chance.

      Sil
    3. haber bültenlerinde cok gördüm ben de. gencleri de böyle katlayi katlayiveriyorlar fakat. baska önceliklerin ugruna. aci olan bu.

      Sil